"ເຄື່ອງຕັດຫຍ້າ": ສະຫຼຸບໄດ້. Ivan Alekseevich Bunin, ເລື່ອງ "ເຄື່ອງຕັດຫຍ້າ"

1921. ປາຣີ. Emigration. ຫຼັງຈາກການປະຕິວັດເດືອນຕຸລາຂອງ 1917 ມັນແມ່ນເລື່ອງຂອງຄວາມຈໍາເປັນໄດ້. ແລະເຫດຜົນສໍາລັບການນີ້ແມ່ນຈໍານວນຫຼາຍ. ແລະຫຼີກຫນີຈາກ horrors ຂອງລະບອບຄອມມິວນິດ, ແລະຈາກຄວາມອຶດຫິວແລະເຢັນ, ແລະໂດຍຄວາມວຸ່ນວາຍຂອງສົງຄາມ, ເຫົາແລະພະຍາດ, ໃນຕອນແລງແລະໃນຕອນກາງຄືນຊອກຫາຫນໍ່ໄມ້ສ່ວນຫຼາຍ ... ດໍາເນີນການແລະ Ivan Alekseevich Bunin. ສໍາລັບເຫດຜົນດຽວກັນ, ແຕ່ວ່າບໍ່ມີຍັງບາງສິ່ງບາງຢ່າງອື່ນ, ຫຼາຍທີ່ເຂັ້ມແຂງແລະ deeper - ເປັນ exile ຕົນເອງ imposed. ມັນບັງຄັບໃຫ້ເຂົາລືມທີ່ຜ່ານມາຢ່າງລະອຽດ, ຫຼັງຈາກນັ້ນປະດັບປະດາມັນ, ກ່ຽວກັບກົງກັນຂ້າມ, ສີຫນາແລະສີທີ່ຈະປະສົບທີ່ເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ມີສີເຊັ່ນດຽວກັນແລະຈືດໆ. ມັນເປັນແລະໄດ້ລົງທຶນໃນຊີວິດຂອງຕົນໃນອະນາຄົດຈໍານວນຫຼາຍໄດ້ຮັບ tragic. ສິລະປະ Bunin "ເຄື່ອງຕັດຫຍ້າ" - ຫນຶ່ງໃນຫຼັກຖານທີ່ຈະແຈ້ງກ່ຽວກັບ.

ຄວາມຊົງຈໍາ

ໃນ Novell ໄດ້, Ivana Bunina "ການມີຊີວິດຂອງ Arseniev," ບໍ່ມີຫນຶ່ງປະໂຫຍກຂໍ້ສັງເກດ: "ຄວາມຊົງຈໍາ - ມັນເປັນສິ່ງດັ່ງນັ້ນຮ້າຍແຮງແລະຮ້າຍແຮງທີ່ມີເຖິງແມ່ນວ່າເປັນການອະທິຖານຂອງຄວາມລອດຈາກພວກເຂົາ .... " ແມ່ນແລ້ວ, ຄວາມຊົງຈໍາທີ່ແຕກຕ່າງກັນ: ສົດໃສ, ອົບອຸ່ນ, ສົດໃສເປັນວັນ summer ບ່ອນມີແດດ ... ແລະອາດຈະມີຊ້ໍາ, ຕົກຫນັກຕາມເຄົ້າ leaden ຕ່ໍາ, ໄພຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ບໍ່ພຽງແຕ່ຮົ່ວຝົນເຢັນ, ແລະອຊີວິດທັງຫມົດ. ທີ່ຜ່ານມາແລະມີຄຸນສົມບັດພິເສດທີ່ຈະດໍາເນີນ. ເຖິງແມ່ນວ່າຖ້າຫາກວ່າທ່ານແລ່ນຫນີ Daleko ຕໍ່, ມັນແມ່ນ overtaken, seized ແລະເປັນອໍາມະພາດ. ພວກເຂົາໄລ່ແລະ Bunin.

ໂປຣໄຟລທີ່ແຕກຕ່າງກັນ

carousing Endless, ລາຍສາດສະຫນາຂອງພຣະເຈົ້າ, ເປັນທະເລຂອງເລືອດປະມານແລະທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດ, ການຖືກລົງໂທດຕໍ່ການກະທໍາຂອງເຂົາເຈົ້າ - ທັງຫມົດນີ້ນີ້ທໍລະມານເຂົາ: "ແນວໃດໂລກບໍ່ສະບາຍຄວາມຫນ້າກຽດຊັງຂອງພວກເຂົາແລະຄວາມໂຊກຮ້າຍນີ້ vile, greedy, ລູກບໍ່ມີພໍ່ silly ລັດເຊຍ!" ໃນການເຮັດວຽກຂອງພຣະອົງ "Cursed ວັນ" (1918 -1920) ທີ່ທາສີຄວາມຊົງຈໍາທີ່ເຈັບປວດຂອງບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງຕົນໃນສີ infinitely darker. ມັນເບິ່ງຄືວ່າທັງຫມົດຫົວຂໍ້ການເຊື່ອມຕໍ່ແມ່ນ torn, ເຊັ່ນ: ຫນ້າເວັບຕ່າງໆຂອງຫນັງສືອາຍຸ, ແລະບໍ່ມີຫຍັງແລະບໍ່ມີໃຜສາມາດບັງຄັບເຂົາເຂົ້າໄປເບິ່ງຢູ່ໃນຢ່າງຫນ້ອຍຫນຶ່ງຈຸດສົດໃສໄດ້. ແຕ່ປາກົດຂື້ນ, ການອະທິຖານໄດ້ອ່ານແລະ Ivan ປະຕິເສດທີ່ຈະ "ວາລະສານ", hostile ຫາເດືອນຕຸລາ, ແລະພົບເຫັນຄວາມເຂັ້ມແຂງໃນການກັບຄືນໄປຫົວໃຈຂອງເຂົາ, ທີ່ຈະເຮັດວຽກຂອງນັກຂຽນແລະຄວາມຮັກສໍາລັບປະເທດ. Rus ພາຍໃນມັນຊະນະ. Bunin ຂອງເລື່ອງ "ເຄື່ອງຕັດຫຍ້າ", ລາຍລັກອັກສອນໃນປາຣີໃນປີ 1921, ເປັນຫຼັກຖານສະແດງຢ່າງຈະແຈ້ງກ່ຽວກັບ. ມັນແມ່ນຄໍານິຍາມຍັງໄດ້ຍິນຄວາມເຈັບປວດແລະອາການເຈັບປວດຂອງຄົນທີ່ຫລົງໄດ້, ແຕ່ນີ້ແມ່ນພຽງແຕ່ຄວາມເປັນມາ, cleverly ປ້ອງກັນສີພື້ນຖານ - ເປັນ infatuation ຊາວຫນຸ່ມທີ່ສູງໃນລັດເຊຍ, ພ້ອມກັບຄວາມຮູ້ສຶກເລິກຂອງຄົນສະຕິແລະຜູ້ໃຫຍ່. ແລະໃນປັດຈຸບັນເພີ່ມເຕີມ ...

ເລື່ອງ

ດິນຕອນຂອງເລື່ອງ (Bunin, "ເຄື່ອງຕັດຫຍ້າ") ແມ່ນງ່າຍດາຍຫຼາຍ. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄວາມຊົງຈໍາໃນອະດີດ, ຂອງມື້ - ຕອນບ່າຍຂອງມື້ຂອງເດືອນມິຖຸນາ, ໃນເວລາທີ່ຜູ້ຂຽນ, ເຂົາແມ່ນ - ການບັນຍາຍແລະ protagonist, ທີ່ໄດ້ພົບໃນ grove birch ກັບເຄື່ອງຕັດໄດ້ - peasants ລັດເຊຍງ່າຍດາຍ. ພວກເຂົາເຈົ້າມາຫນຶ່ງໂດຍໄກ, ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນ Ryazan, ກ່ຽວກັບລາຍຮັບ. ຄວາມຊົງຈໍາຂອງຜູ້ແສງສະຫວ່າງ, ອາກາດຖ່າຍເທ, reminiscent haze ຕອນເຊົ້າ summer ຕົ້ນໃນປ່າທໍາມະຊາດ. ໃນປັດຈຸບັນແລະຫຼັງຈາກນັ້ນພວກເຂົາລົບກວນໂດຍສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນຂອງຜູ້ຂຽນກ່ຽວກັບຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງການສູນເສຍຂອງລັດເຊຍ, ສຸດ mowers ຂອງປະຊາຊົນລັດເຊຍໄດ້, ກ່ຽວກັບຈິດວິນຍານຂອງ Slavic, ວິທີການຮ້ອງເພງ, ມັນກໍສາມາດ - ແລະບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບການລືມ, ແລະບໍ່ມີຫຍັງທີ່ຈະສົມທຽບ ...

"ເຄື່ອງຕັດຫຍ້າ", Bunin: ການວິເຄາະຜະລິດຕະພັນ

ເລື່ອງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍປະໂຫຍກທີ່ວ່າ: "ພວກເຮົາໄດ້ຍ່າງໄປຕາມຖະຫນົນຫົນທາງຕົ້ນຕໍ, ແລະພວກເຂົາເຈົ້າຕັດລົງເປັນປ່າເບີດຫນຸ່ມໃກ້ຄຽງມັນ - ແລະເມືອງສິງ." ແລະສິດທິທາງຫລັງຂອງເຂົາໄດ້ວັກໃຫມ່: "ມັນໄດ້ເປັນເວລາດົນນານ, ມັນເປັນເວລາທີ່ຍາວ infinitely, ເພາະວ່າຊີວິດທີ່ພວກເຮົາອາໄສຢູ່ໃນເວລາ, ບໍ່ໄດ້ກັບຄືນແລ້ວຕະຫຼອດໄປ ... " ສິ້ນຫວັງ melancholy ແລະຄວາມເສົ້າທີ່ໄດ້ຍິນຢູ່ໃນທຸກໆຄໍາ, ໃນທຸກລົມຫາຍໃຈ, ຈຸດ ໃນທຸກສຽງ. "ມັນແມ່ນຄວາມເປັນເວລາດົນນານ" - ຜູ້ຂຽນ (Ivan Alekseevich Bunin, "ເຄື່ອງຕັດຫຍ້າ") ເວົ້າວ່າ, ແລະໃນທີ່ນີ້ເພີ່ມຄວາມເຂັ້ມແຂງ, ເຮັດໃຫ້ smear ຂອງສີສີຂີ້ເຖົ່າອີກ - "ເວລາດົນນານ infinitely," ແລະອີກຄົນຫນຶ່ງຢູ່ໃນຕອນທ້າຍຂອງ - "ຈະບໍ່ກັບຄືນໄປບ່ອນເຄີຍ" ໃຫ້ຜູ້ອ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ພຽງແຕ່ເຂົ້າໃຈ, ແຕ່ຫາຍໄປພ້ອມກັບຕົວລະຄອນຫລັກໃນ memoirs ລາວ, ແລະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາບໍ່ມີທີ່ສິ້ນ ເຈັບປວດໃຈ.

ໃຜຄື "ພວກເຮົາ"?

ສືບຕໍ່ຫົວຂໍ້ຂອງບົດຄວາມ "ເຄື່ອງຕັດຫຍ້າ" (Bunin) ການວິເຄາະຜະລິດຕະພັນ. " ການເທື່ອເນື່ອງຈາກໃນເລື່ອງແມ່ນໄດ້ດໍາເນີນຢູ່ໃນບຸກຄົນທໍາອິດ, ແຕ່ມັກຈະຄໍາແທນນາມ "ຂ້າພະເຈົ້າ" ເຫັນຕົນເອງຢູ່ໃນໃບຫນ້າຂອງພະຫູພົດ: "ພວກເຮົາໄດ້ ... ", "ພວກເຮົາອາໄສຢູ່ໃນເວລາ ... " "ພວກເຮົາໄດ້ທັງຫມົດປະມານພາກສະຫນາມໄດ້ ... ". ມັນແມ່ນຫຍັງ? ໃຜ Ivan Bunin ( "ເຄື່ອງຕັດຫຍ້າ") ແມ່ນຫມາຍຄວາມວ່າໂດຍຄໍາວ່າ "ພວກເຮົາ"? - ພວກເຮົາມີຄວາມຂອງຜູ້ຂຽນເອງແລະຄອບຄົວແລະຫມູ່ເພື່ອນຂອງເຂົາ, ແລະທັງຫມົດຜູ້ທີ່ປະສົບການພົວພັນຊຶ່ງ tragic ຢູ່ຕ່າງປະເທດ, ຜູ້ທີ່ຖືກບັງຄັບໃຫ້ສະຫລະບ້ານເກີດເມືອງນອນໄດ້, ການທີ່ຈະຫນີທີ່ມີພຽງແຕ່ຫນຶ່ງ luggage ຫລັງ - ຄວາມຊົງຈໍາແລະຄວາມຄິດເຖິງ, ເນື່ອງຈາກວ່າມັນມີ "ບໍ່ເຄີຍ ລືມວ່າເວລາທ້າຍຕອນບ່າຍ, "ຫຍ້າ lush ເຫຼົ່ານີ້ແລະດອກໄມ້, ພາກສະຫນາມຂອງອາກາດດັ່ງກ່າວນີ້, ແລະ" ບໍ່ເຂົ້າໃຈ, ບໍ່ແມ່ນຂ້ອນຂ້າງສະແດງສິ່ງທີ່ເປັນສິ່ງສໍາຄັນຫຼາຍທີ່ສຸດ, ສິ່ງທີ່ເປັນຄວາມງາມຫນ້າອັດສະຈັນຂອງເຂົາເຈົ້າ. " ແລະຫຼາຍຂົງເຂດສິ້ນສຸດດັ່ງກ່າວນີ້, "wilderness ກາງ native ລັດເຊຍ" ທັງສອງໃນເວລາແລະໃນພື້ນທີ່, ທີ່ເຂັ້ມແຂງ, deeper ແລະງຽບຫຼາຍຮັກສໍາລັບຂອງນາງ. "ທ່ານຂໍອະໄພ, goodbye, ຫມູ່ເພື່ອນທີ່ຮັກແພງ! ແລະ, ທີ່ຮັກແພງ, ໂອ້ goodbye, storonushka! ໃຫ້ອະໄພໄດ້ສັ່ງລາກັນ, ຮັກ, ຜິດພາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ອີງຕາມການທ່ານບໍ່ວ່າຈະເປັນຫົວໃຈໄດ້ກາຍເປັນຂີ້ຕົມສີດໍາ "- ຄໍາສັບຕ່າງໆພຽງການລອຍລົມລົດຕັດຫຍ້າເພງສຽງໃນປັດຈຸບັນເປັນຄໍາພະຍາກອນໄດ້.

ໃຜມີ "ພວກເຂົາເຈົ້າ"?

ຜູ້ທີ່ໄດ້ "ພວກເຂົາເຈົ້າ" ໃນຜະລິດຕະພັນ (IA Bunin, "ເຄື່ອງຕັດຫຍ້າ")? ບົດສະຫຼຸບຂອງ ເລື່ອງ, ສາມາດຊີ້ແຈງຄໍາຖາມທີ່ສໍາຄັນນີ້. ດັ່ງນັ້ນ, ທີ່ໄດ້ກ່າວມາຂ້າງເທິງນັ້ນ, ຜູ້ອ່ານເປີດຮູບຈາກໄລຍະຜ່ານມາການ: ສົດໃສ, backwoods picturesque ຂອງສູນກາງລັດເຊຍ. ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງແມ່ນຫນ້າຊົມເຊີຍໃນມັນ. ແລະເຮັດໃຫ້ຖະຫນົນຫົນທາງໃນການຂອບເຂດຂອງ, ແລະ "ດອກທໍາມະຊາດນັບບໍ່ຖ້ວນແລະຫມາກໄມ້ປ່າເມັດ," ແລະພາກສະຫນາມ hleborobnye ... ເວລາເບິ່ງຄືວ່າຈະຢືນຍັງ. ທັນທີທັນໃດ, ທ່າມກາງຄໍາຂວັນນີ້, ອອກຈາກ nowhere, ມີ "ພວກເຂົາ" - mowers, ລັດຖະບານ, ເຊັ່ນ: ວິລະຊົນ epic, carefree, ເປັນມິດ, "ກະຕືລືລົ້ນກັບວຽກງານ." Mow ແລະເມືອງສິງ. "ພວກເຂົາ" - ວ່າແມ່ນລັດເຊຍ. ປ່ອຍໃຫ້ນາງໃນ, "leggings", "bahilkah", "ເສື້ອ", ແຕ່ຄວາມສະຫມັກໃຈແລະສວຍງາມຂອງຕົນພິເສດ, ມີບໍ່ມີຫຍັງງາມປຽບທຽບ. ມັນເປັນ noteworthy ວ່າຄໍາວ່າ "ເຄື່ອງຕັດຫຍ້າ" ຖືກນໍາໃຊ້ພຽງແຕ່ສອງຄັ້ງ, ແລະ "ພວກເຂົາ" - ຊາວຫ້າ. ມັນເວົ້າວ່າມີພຽງແຕ່ສິ່ງ: ທີ່ລັດເຊຍ, ເຊິ່ງ dreams Bunin, ສູນເສຍ - ມາໃນຕອນທ້າຍກັບການຍົກເລີກຂອງພຣະເຈົ້າ.

ເພງ

A ເພງຂອງ "ພວກເຂົາ" - ແມ່ນຈິດວິນຍານຂອງລັດເຊຍ, ໂດຍກົງ, ແສງສະຫວ່າງຫຼາຍ, ສົດ, ທີ່ເຂັ້ມແຂງ, ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ naive ກ່ຽວກັບພອນສະຫວັນຂອງເຂົາເຈົ້າ, ແລະວ່າເປັນຫຍັງຈຶ່ງທີ່ເຂັ້ມແຂງ, ມີປະສິດທິແລະບາງຄັ້ງ daring. ນາງບໍ່ໄດ້ສຽງໂທ, ແຕ່ວ່າພຽງແຕ່ "ຖອນຫາຍໃຈພະລັງງານສຸຂະພາບ, ໄວຫນຸ່ມ, ຫນ້າເອິກ melodious." "ພວກເຂົາ" ຮ້ອງ "ພວກເຮົາ" ຟັງ, ມາຮ່ວມກັນແລະກາຍເປັນຫນຶ່ງ. ແມ່ນແລ້ວ, ບໍ່ມີນີ້ແລະນໍາໄປຖີ້ມເລືອດທີ່ແທ້ຈິງລະຫວ່າງ "ພວກເຮົາ" ແລະ "ພວກເຂົາ", ຟັງ, ທາງອາກາດ, ພາກສະຫນາມ, ປ່າໄມ້ແລະ dalyu ທັງຫມົດ ...

ບົດຄວາມກ່ຽວກັບ "IA Bunin, "ເຄື່ອງຕັດຫຍ້າ": ສະຫຼຸບສັງລວມຂອງວຽກງານ "ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ມາຮອດທ້າຍໄດ້. ໃນເວລາທີ່ທັງຫມົດເບິ່ງຄືວ່າຈະເພງ hopeless ຮ້ອງເພງ "ພວກເຂົາ" ກັບ "ຄວາມສຸກ inescapable." ເປັນຫຍັງ? ແມ່ນແລ້ວ, ເນື່ອງຈາກວ່າມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະເຊື່ອໃນຄວາມສິ້ນຫວັງໄດ້. ມັນເປັນທໍາມະຊາດຈາກທໍາມະຊາດທີ່ສຸດຂອງມະນຸດ, ທັງຫມົດທີ່ອາໄສຢູ່, ອາໃສຢູ່ແລະຍັງຈະສືບຕໍ່ດໍາລົງຊີວິດຢູ່ອ້ອມຮອບເຮົາ. "ທ່ານຂໍອະໄພ, goodbye, storonushka ຮັກ!" - chanted "ພວກເຂົາເຈົ້າ", "ພວກເຮົາ" ຟັງ, ແລະ none ການຂອງພວກເຮົາບໍ່ສາມາດເຊື່ອວ່າເປັນແນວນັ້ນແທ້ບໍ່ມີທາງ, ວິທີການໄປເຮືອນຂອງຕົນເອງທີ່ບໍ່ມີ. ພາຍໃນແຕ່ລະມີບາງຄວາມຮູ້ທີ່ສູງທີ່ສຸດ innate, ຄວາມຮູ້ທີ່, ເລື່ອງບ່ອນທີ່ພວກເຮົາໄດ້ທີ່ບໍ່ມີ, ພວກເຮົາມີຄວາມບໍ່ມີການແຍກຕ່າງຫາກທີ່ແທ້ຈິງຈາກອັນເປັນນິດຂອງ native Rus, ພວກເຮົາຈະຍັງຄົງສ່ອງແສງຢູ່ໃນແສງຕາເວັນ native native ທ້ອງຟ້າສີນ້ໍາເງິນ fathomless.

Sad "ຂ້າພະເຈົ້າ"

ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວຂ້າງເທິງ, ເລື່ອງແມ່ນການຜັນຂະຫຍາຍຢູ່ໃນບຸກຄົນທໍາອິດ, ແຕ່ ຍັງການອອກສຽງ, ແລະພຽງແຕ່ສອງເທື່ອໄດ້ຍິນເປັນດ່ຽວ "ຂ້າພະເຈົ້າ". ຜູ້ຂຽນຄັ້ງທໍາອິດ, ຖ່າຍທອດໂດຍເຄື່ອງຕັດ, ເຫັນຄ່ໍາເລັກນ້ອຍຂອງເຂົາເຈົ້າ, ບໍ່ສາມາດຕ້ານ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາໃກ້ຊິດ, ແລະຍິນດີ "ອື່ນໆທີ່ດີ", "ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າວ່າ, ມີເຂົ້າຈີ່ແລະເກືອ, ສະບາຍດີ ... ". ເພື່ອຕອບສະຫນອງ, ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຊື້ອເຊີນໃຫ້ຕາຕະລາງເລັກນ້ອຍຂອງເຂົາເຈົ້າ. ແຕ່ຊອກຫາທີ່ໃກ້ຊິດແລະໄດ້ horrified ເພື່ອຊອກຫາວ່າສຽງໂຫວດທັງຫມົດທາດເຫຼັກ "ພວກເຂົາເຈົ້າ" ບ່ວງດຶງ Datura ເຫັດ amanita. ຈະເປັນແນວໃດ strange ອາຫານ? ບໍ່ຫນ້າແປກໃຈ Bunin ລວມເລື່ອງທີ່ພະອົງນີ້ຕອນສໍາຄັນກົດວ່າ. ເຂົາເປັນສັນຍາລັກທີ່ສຸດ. ປະເພນີພາສາລັດເຊຍຂອງການຕ້ອນຮັບຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີສະເຫມີໄປຍອມຮັບການເຊື້ອເຊີນໃຫ້ນັ່ງລົງຢູ່ໃນຕາຕະລາງຫນຶ່ງບໍ່ປະຕິເສດແລະບໍ່ໄດ້ shy ຫ່າງ, ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນບໍ່ມີຄວາມສະເຫມີພາບ, ບໍ່ມີຄວາມສາມັກຄີ. ດຣ. ດັ່ງນັ້ນ, ມັນບໍ່ໄດ້ມີ unanimity ຂອງຄວາມສົມບູນລະຫວ່າງ "ພວກເຮົາ" ໄດ້ - "ພວກເຂົາ", ກ່ຽວກັບການທີ່ມີຫຼາຍປານໃດເວົ້າວ່າແລະຝັນເຖິງລູກກ່ອນການປະຕິວັດ. ບາງທີອາດວ່າເປັນຫຍັງມັນເກີດຂຶ້ນ ...

ຜູ້ຮ່ວມມືກັບການໃນຕອນທ້າຍແລະບົດຄວາມຫົວຂໍ້ "IA Bunin, "ເຄື່ອງຕັດຫຍ້າ": ສະຫຼຸບສັງລວມຂອງວຽກງານ ". ອີກປະການຫນຶ່ງໂສກເສົ້າ "ຂ້າພະເຈົ້າ" ສຽງໃນຕອນທ້າຍຂອງບົດເລື່ອງດັ່ງກ່າວ: "ຫນຶ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າວ່າ, ມັນແມ່ນຢູ່ໃນເພງນີ້ ... " ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນເຂົາ sums ເຖິງທັງຫມົດຂອງຂ້າງເທິງນີ້ແລະດໍາລົງຊີວິດ. ແມ່ນແລ້ວ, ໃນທີ່ຕົ້ນ, ຜ່ານມາແລ້ວຫ່າງໄກ infinitely, irrevocable, ແລະຮູ້ສຶກ "ພວກເຂົາເຈົ້າ" ແລະ "ພວກເຮົາ" ແມ່ນທີ່ສຸດທີ່ບໍ່ແມ່ນຄວາມສຸກອັນເປັນນິດ. ແຕ່ tale fairy ໄດ້ມາຮອດທ້າຍໄດ້: samobranye ພັບ tablecloths, ອະທິຖານແລະການສະກົດຄໍາລືມ, ແລະໄດ້ໄປຈໍາກັດການໃຫ້ອະໄພຂອງພຣະເຈົ້າ ...

stylistics

Bunin ເລື່ອງ "ເຄື່ອງຕັດຫຍ້າ" prose ລາຍລັກອັກສອນຂອງ rhythmic ອັນທີ່ເອີ້ນວ່າເນື່ອງຈາກວ່າຮູບຮ່າງຂອງຜະລິດຕະພັນ - lyric monolog ຄວາມຊົງຈໍາ. ສຽງດົນແມ່ນ amplified ອັນເນື່ອງມາຈາກສຽງ Iambic, ເຊິ່ງ, ແລະເຮັດໃຫ້ການ, ຈັບສະຫຼັບກັບຊ່ອງຫວ່າງສໍານຽງ. Rhythm ເຫັນວ່າການສະແດງອອກຂອງຕົນໃນການຄ້າງຫ້ອງຂອງຄໍາວ່າ "ພວກເຂົາເຈົ້າ" ໄດ້, "ພວກເຮົາ" ແລະຄໍາວ່າ "ສະເຫນ່". ສຸດທ້າຍ -. ຫົກເວລາໃນວັກ eighth ແລະເກົ້າ ປະກົດການນີ້ແມ່ນເຫັນ anaphora, ie edinonachatiya ໃນຕອນຕົ້ນຂອງປະໂຫຍກໃດຫນຶ່ງ: "ຄວາມງາມຂອງມັນແມ່ນຢູ່ໃນຄໍາຕອບໄດ້ ... "; .. "ຄວາມງາມແມ່ນວ່າ unwitting ... "; "ຄວາມງາມແມ່ນວ່າພວກເຮົາໄດ້ ... " ແລະອື່ນໆ. D. ເຕັກນິກນີ້ເອົາກັບ climax ເປັນຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຜູ້ຂຽນ.

ຢູ່ໃນລະດັບ lexical ຍັງຖືກສັງເກດເຫັນ ຄໍາສັບຄ້າຍຄືສະພາບເງື່ອນໄຂ (ໄມ້ໄວຫນຸ່ມແລະເປັນວິທີທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ເພື່ອລັດເຊຍແລະຈິດວິນຍານຂອງ), ການລຽນແບບ (ລັດເຊຍ - ພຽງແຕ່ຈິດວິນຍານຂອງນາງສາມາດຮ້ອງ), ສັບຄ້າຍຄືກັນຄວາມເຊື່ອມໂຍງ (ລັດເຊຍ - ຫນ້າເອິກ), ຖອດຄວາມ (ທັງຫມົດລັດເຊຍ - "ເດັກນ້ອຍຂອງບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງເຂົາເຈົ້າໄດ້" ບໍ່ຄໍານຶງເຖິງສະຖານະພາບທາງສັງຄົມ)

ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນເລື່ອງທັງຫມົດ, ໄດ້ເລື່ອງທັງຫມົດ (Bunin) "ເຄື່ອງຕັດຫຍ້າ". ເລື່ອງຫຍໍ້ - ມັນເປັນການດີ, ແຕ່ວ່າມັນເປັນທີ່ດີກວ່າທີ່ຈະເປີດຂໍ້ຄວາມແລະຊົມເຊີຍທີ່ພະຍາງເຮັດໃຫ້ປະລາດ Ivana Alekseevicha Bunina.