ການແປພາສາເວລາ: ປະຫວັດສາດແລະທັນສະໄຫມ

ເວລາແມ່ນຫນຶ່ງໃນອົງປະກອບທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດທີ່ກໍານົດຊີວິດຂອງຄົນ, ບໍ່ວ່າຈະມີ ກໍາເນີດທາງສັງຄົມ, ຄວາມເປັນ ຊາດແລະທັດສະນະທາງດ້ານການເມືອງ. ໃນເວລາດຽວກັນ, ໄລຍະເວລາປ່ຽນແປງຂອງ ມື້ກາງວັນ ເຮັດໃຫ້ຄົນສາມາດຍືດຍາວຫຼືຫຼຸດລົງໄລຍະເວລາແສງສະຫວ່າງ, ເວລາແປເປັນເວລາຮ້ອນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ກ່ຽວກັບຄວາມຈໍາເປັນສໍາລັບຂະບວນການນີ້, ການສົນທະນາຫຼາຍໄດ້ເກີດຂື້ນໃນບໍ່ດົນມານີ້.

ມັນຄວນຈະສັງເກດເຫັນວ່າສໍາລັບຄັ້ງທໍາອິດການແປພາສາເວລາຖືກແນະນໍາໂດຍຕົວເລກປະຊາຊົນອາເມລິກາທີ່ມີຊື່ສຽງແລະນັກວິທະຍາສາດ B. Franklin ໃນເວລາທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດວຽກເປັນທູດສະຫະລັດອາເມລິກາກັບປະເທດຝຣັ່ງ. ໃນການເຮັດວຽກທີ່ຫນ້າຕື່ນເຕັ້ນຂອງຕົນ, ການນໍາໃຊ້ການຄິດໄລ່ງ່າຍໆ, ເພິ່ນໄດ້ພິສູດວ່າໂດຍການເຄື່ອນຍ້າຍໂມງຫນຶ່ງຊົ່ວໂມງຕໍ່ໄປໃນກາງເດືອນມີນາ, ຊາວປາຣີຈະສາມາດຊ່ວຍປະຢັດເຄິ່ງທຽນທີ່ພວກເຂົາໃຊ້ສໍາລັບປີ.

ບົດເລື່ອງຂອງຄົນອາເມລິກາທີ່ມີຊື່ສຽງນັ້ນໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວດ້ວຍຄວາມບໍ່ຄ່ອຍເຊື່ອງ່າຍໆແລະບັນຫາທີ່ມີການແປຂອງມືໂມງໄດ້ກັບຄືນມາພຽງແຕ່ຫນຶ່ງສະຕະວັດຕໍ່ມາ. ຫນຶ່ງໃນຄັ້ງທໍາອິດໄດ້ຖືກສໍາຜັດກັບນັກກັກກັນມາຈາກນິວຊີແລນ J. Hudson, ຜູ້ທີ່ສະແດງຄວາມຈໍາເປັນໃນການເຄື່ອນຍ້າຍລູກສອນໃນພາກຮຽນ spring ໃນເວລາ 2 ຊົ່ວໂມງຂ້າງຫນ້າເຊິ່ງຈະໃຫ້ໂອກາດຕື່ມອີກສໍາລັບແຮງງານເຕັມປ່ຽມ. ການສະເຫນີນີ້ໂດຍ Hudson ໄດ້ຖືກຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນຮູບແບບຂອງບົດເລື່ອງວິທະຍາສາດແລະຈັດພີມມາໃນປີ 1898 ໃນນິວຊີແລນວາລະສານວິທະຍາສາດທີ່ເປັນທີ່ນິຍົມ, ເຊິ່ງຫມາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງເວລາຫຼາຍປີຂອງການສົນທະນາ.

ໃນເອີຣົບການແປພາສາທີ່ໃຊ້ເວລາເປັນຄວາມຕ້ອງການອັນຮີບດ່ວນຄັ້ງທໍາອິດໄດ້ຖືກປະຕິບັດໂດຍ W. Willett, ທີ່ຫຼາຍຄົນຄິດວ່າ "ຜູ້ປະດິດສ້າງຂອງເວລາຮ້ອນ". ໃນບົດຂຽນຂອງເພິ່ນວ່າ "On Spreading Daylight", ເຜີຍແຜ່ໃນປີ 1907 ໃນປະເທດອັງກິດ, ລາວໄດ້ທໍາການຍືນຍັນຄວາມຈໍາເປັນສໍາລັບການແປພາສາດັ່ງກ່າວແລະຫຼັງຈາກນັ້ນກໍ່ສະເຫນີທຸກວັນອາທິດໃນເດືອນເມສາເພື່ອປ່ຽນມືຂອງໂມງ 20 ນາທີກ່ອນແລະໃນເດືອນກັນຍາ - ພາສາອັງກິດຂອງພວກເຂົາເອງບໍ່ໄດ້ຮີບຮ້ອນເພື່ອນໍາໃຊ້ຂໍ້ສະເຫນີຂອງ Willet ແລະເຢຍລະມັນ, ປະເທດເອີຣົບທໍາອິດທີ່ຈະແປພາເຂົ້າໄປໃນເວລາປະຫຍັດເວລາກາງວັນ, ໄດ້ຕັດສິນໃຈນໍາເອົາຜົນປະໂຫຍດທີ່ສໍາຄັນໃນຄວາມສະຫວ່າງຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທໍາອິດທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ບັນດາປະເທດ Entente hastened ເພື່ອຮັກສາກັບເຍຍລະມັນ enterprising, ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ການປ່ຽນແປງໃນການເຮັດວຽກຂອງໂມງຂອງເຂົາເຈົ້າໃນ 1917.

ໃນຊຸມປີຕໍ່ມາ, ທັງຢູ່ໃນເອີຣົບແລະໃນສະຫະລັດ, ການແປພາສາຂອງທີ່ໃຊ້ເວລາໄດ້ຖືກວິຈານຢ່າງຮຸນແຮງ, ສະນັ້ນປະເທດຈໍານວນຫຼາຍໄດ້ກັບຄືນມາໃນສະບັບກ່ອນສົງຄາມ. ແຕ່ດ້ວຍວິກະລຶົດທາງເສດຖະກິດແຕ່ລະຄົນ, ຜູ້ນໍາຂອງອໍານາດຂອງໂລກທີ່ນໍາພາອີກເທື່ອຫນຶ່ງໄດ້ກັບໂອກາດທີ່ຈະດັດປັບຕົວຊີ້ວັດຂອງການນໍາໃຊ້ສອງຄັ້ງຕໍ່ປີ, ເຊື່ອຫມັ້ນວ່າມັນຈະຊ່ວຍປະຢັດລາຄາພະລັງງານຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ຕົວຢ່າງ, ໃນເຢຍລະມັນດຽວກັນ, ການແປພາສາເວລາເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1940, ໃນການພົວພັນກັບການ ລະບາດຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ II. ແລະໃນປີ 1973, ກ່ຽວກັບການເລີ່ມຕົ້ນຂອງວິກິດການນ້ໍາມັນທີ່ຮ້າຍແຮງ.

ການແປພາສາຂອງເວລາໃນລັດເຊຍໃນເວລາລຶະເບິ່ງຮ້ອນຄັ້ງທໍາອິດຖືກນໍາສະເຫນີໃນປີ 1917 ໂດຍຂໍ້ພິພາດພິເສດຂອງ ລັດຖະບານຊົ່ວຄາວ ແຕ່ກັບ Bolsheviks ມາຮອດອໍານາດໃນເດືອນພະຈິກຂອງປີດຽວກັນຂັ້ນຕອນນີ້ຖືກຍົກເລີກ

ເຫດການທີ່ສໍາຄັນຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນການແນະນໍາໃນປີ 1930 ຂອງສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ "ເວລາປະກາດ": 1 ຊົ່ວໂມງເພີ່ມຂຶ້ນໃນປີນີ້ໃນເວລາສາທາລະນະແຕ່ບໍ່ມີເງື່ອນໄຂຮ້ອນໃດໆ. ໃນເດືອນເມສາປີ 1981, ຄະນະລັດຖະມົນຕີຂອງສະຫະພາບເອີຣົບໄດ້ຮັບຮອງເອົາກົດຫມາຍວ່າດ້ວຍການປ່ຽນແປງລູກສອນໃນພາກຮຽນ spring ແລະລຶະເບິ່ງໃບໄມ້ລ່ວງ. ແຕ່ "ເວລາຂອງແມ່" ໃນຂະນະທີ່ບໍ່ມີໃຜຈະບໍ່ຍົກເລີກ, ດັ່ງນັ້ນຄວາມແຕກຕ່າງກັນທັງຫມົດໃນລັດເຊຍໃນລຶະເບິ່ງຮ້ອນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເວລາຂອງມັນແມ່ນ 2 ຊົ່ວໂມງແລ້ວ.

ເພື່ອແກ້ໄຂສະຖານະການດັ່ງກ່າວນີ້ແມ່ນຄໍາສັ່ງຂອງປະທານາທິບໍດີສະຫະພັນຣັດເຊຍ D. Medvedev, ຕາມການດັດແກ້ທີ່ຊົ່ວໂມງໃນເດືອນເມສາ 2011 ສໍາລັບລັດລຶະເບິ່ງຮ້ອນຈະເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໂດຍໄດ້ເຮັດດັ່ງກ່າວ, ລັດເຊຍໄດ້ຮັບຄວາມແຕກຕ່າງກັບເວລາທ້ອງຖິ່ນໃນເວລາດຽວກັນ 2 ຊົ່ວໂມງ. ໃນຫຼາຍໆດ້ານນັບຕັ້ງແຕ່ນີ້, ແລະເນື່ອງຈາກວ່າໃນໄລຍະລະດູຫນາວໄລຍະເວລາຂອງມື້ຂອງແສງໄດ້ຫຼຸດລົງຢ່າງໄວ, ການສົນທະນາກ່ຽວກັບຄວາມເຫມາະສົມຂອງການຍົກຍ້າຍລູກສອນໃນພາກຮຽນ spring ແລະລຶະເບິ່ງໃບໄມ້ລ່ວງໄດ້ມີການບັງຄັບໃຊ້ໃຫມ່.